امید خوشبینی نیست؛ یقین به این نیست که چیزی خوب پیش خواهد رفت، بلکه اطمینان به این است که کاری معنا دارد، فارغ از اینکه سرانجامش چه خواهد شد.واتسلاو هاول، آسودگی برهم زننده، ۱۹۹۰ اگر می پسندید به اشتراک بگذارید.