علی اکبر همان پسربچه ای بود

علی اکبر همان پسربچه ای بود که همیشه از جوهری شدن دست هایش موقع مشق نوشتن دلخور می شد و همین دلخوری کوچک، او را به دنیای آرزوهایش کشاند. پدرش مغازه دفتر و مدادفروشی داشت و در همان دوران سخت جنگ جهانی اول، علی اکبر مدام فکر می کرد کاش می شد یک خودکار خوب ساخت که دیگر جوهر پس ندهد و دست ها را سیاه نکند. اولین ایدهی  بامزه اش یک مداد عصایی منگوله دار بود که بیشتر شبیه اسباب بازی بود تا لوازم التحریر، اما همان اول کار ترکاند و کلی مشتری پیدا کرد! و همین موفقیت کوچک به او یاد داد که اگر به رؤیاهایش بال و پر بدهد و خودش را دست کم نگیرد، می تواند ماجراجویی های بزرگتر و شگفت انگیزتری را تجربه کند.

معرفی کتاب علی اکبر و خودکار: داستان زندگی علی اکبر رفوگران
www.ketabrah.com